login (adres e-mail) hasło


» przypomnij hasło   » załóż konto  
Strona główna O projekcie Aktualności Materiały edukacyjne Klasyka kina Czytelnia Kursy Kontakt
KLASYKA KINA
Tytuł: 400 batów
Debiut fabularny François’a Truffaut i zarazem jeden z pierwszych filmów, które wylansowały Nową Falą. Akcja obrazu rozgrywa się w Paryżu. Bohaterem "400 batów" jest 13 letni Antoine Doinel (Jean Pierre Leaud). Chłopiec niespecjalnie pasuje do otaczającej go rzeczywistości. Jest wrażliwy, pochopny, zagubiony. Wciąż popada w tarapaty, niespecjalnie bawi go szkoła, nie przepadają za nim nauczyciele. Także w domu nie znajduje zrozumienia - matka pochłonięta jest sobą, a ojczym samochodami. Żadne z nich nie zauważa, że tuż obok nich kształtuje się żądna przygód, pragnąca wolności, bogata osobowość.  Chłopiec pozostawiony sam sobie myśli o niebieskich migdałach. Świat go woła. Ciąg  niefortunnych zdarzeń sprawia, Se Antoine postanawia zmienić swoje życie. Rzuca szkołę i ucieka z domu. Największym marzeniem chłopca jest podróż nad morze.
Reż.: François Truffaut
Rok produkcji: 1959
Tytuł: Amadeusz
Rok 1823. Antonio Salieri, niegdyś uznany kompozytor, obecnie - schorowany starzec zamknięty w domu dla obłąkanych, opowiada historię swojej znajomości ze zmarłym przed 32 laty geniuszem, Wolfgangiem Amadeuszem Mozartem. Salieri twierdzi, że jest winien śmierci Mozarta. Spotkali się, gdy Mozart był jeszcze dzieckiem. Salieri od początku podziwiał jego geniusz, ale ukrywał obsesyjną zazdrość, która przerodziła się w zaciętą rywalizację, prowadzącą Salieriego do obłędu. Kiedy Mozart, opuszczony przez najbliższych i zapomniany przez świat, jest umierający, Salieri pod postacią zamaskowanego gościa zamawia u niego skomponowanie mszy, którą własnoręcznie spisuje przy łożu konającego, by w końcu przypisać sobie jej autorstwo.
Reż.: Milos Forman
Rok produkcji: 1984
Tytuł: Annie Hall
Historia burzliwej relacji neurotycznego, nowojorskiego komika Alvy Singera (Woody Allen) i jego równie neurotycznej dziewczyny Annie Hall (Diane Keaton). Film rozpoczyna się w momencie, gdy para postanawia się rozstać. Alvy Singer pochodzi z biednej żydowskiej rodziny z Brooklynu, pracuje jako komik i gagman, jest intelektualistą niezdolnym do afirmacji samego siebie, trapionym obsesjami seksu i śmierci, kochającym Nowy Jork i nieznoszącym Zachodniego Wybrzeża. Annie, piękna, wesoła, ale i neurotyczna dziewczyna ze środkowego Zachodu, z rodziny zamożnych i szanowanych WASP-ów (białych anglosaskich protestantów), usiłuje nadążać za lotną myślą Alvy’ego, ale nie dzieli z nim obsesji śmierci i marzy o karierze piosenkarki.
Reż.: Woody Allen
Rok produkcji: 1977
Tytuł: Bonnie i Clyde
Klasyka filmu gangsterskiego. USA, 1931, czasy „wielkiego kryzysu”. Clyde niedawno opuścił więzienie, Bonnie pracuje jako kelnerka w niewielkiej knajpie. Kiedy Clyde usiłuje ukraść auto jej matki, wpadają na siebie po raz pierwszy. I od razu wyruszając razem w świat. Na początku nie znają ani swoich imion ani nawet celu podróży. Kiedy trafiają na starą farmę, w jednej chwili wszystko ulega zmianie. „Jestem Clyde Barrow, a to Bonnie Parker. Napadamy na banki" – tak Clyde przedstawia ich nieznajomemu farmerowi. Zaczynają rabować banki i napadać na sklepy. Kradną i zabijają, ale oszczędzają biednych i słabych. To walka o niezależność z systemem i ludźmi, którzy za nim stoją. Barrow i Parker to postaci autentyczne - słynni w latach 30 złodzieje, których kolejne dokonania opisywała amerykańska prasa czyniąc ich bohaterami masowej wyobraźni. Zastrzelili kilkanaście osób, w tym dziewięciu policjantów. I jako pierwsi przestępcy zyskali sławę dzięki mediom. Zginęli przeszło 70 lat temu, w pobliżu Bienville Parish w Luizjanie, w obławie policyjnej. Podobno policjanci nafaszerowali ich przeszło 50 kulami. Na dużym ekranie losy pary legendarnych przestępców pokazane są od początku, od pierwszej chwili ich znajomości, aż do końca, kiedy wpadną w śmiertelną zasadzkę zdradzeni przez przyjaciół.
Reż.: Arthur Penn
Rok produkcji: 1967
Tytuł: Brzdąc
Samotna matka zostawia dziecko w limuzynie milionera z dołączonym liścikiem o treści: „ktokolwiek znajdzie tę sierotę, niech kocha ją i obdarzy opieką”. Limuzyna zostaje skradziona przez złodziei, którzy wyrzucają malca do kosza na śmieci. Charlie Włóczęga znajduje dziecko i próbuje stworzyć mu dom. Robi dziecięcą butelkę ze starego dzbanka do kawy i konstruuje nocnik, wycinając siedzenie z krzesła. Pięć lat później Charlie i jego mały przyjaciel zakładają wspólny interes, w którym Włóczęga jest szklarzem, a chłopiec zapewnia mu stałych klientów, wybijając szyby w domach z sąsiedztwa.
Reż.: Charles Chaplin
Rok produkcji: 1921
Tytuł: Butch Cassidy i Sundance Kid
Klasyczny western. Opowieść o dwóch wyjętych spod prawa rabusiach, których sława sprawia, że napadani przez nich pracownicy banków i pociągów czują bardziej podekscytowanie niż strach. Sympatię odczuwa również widz, bo Butch Cassidy (Paul Newman) i Sundance Kid (Robert Redford) nie przypominają w niczym czarnych charakterów znanych z innych westernów. Są przystojni, zabawni i sprytni. Bliżej im do dżentelmenów niż rewolwerowców. Stanowią zgrany duet: Butch obmyśla inteligentne plany napadów i przewodzi szajką Hole In the Wall Gang (od nazwy ich kryjówki na przełęczy w górach Big Horn w stanie Wyoming); Sundance Kid jest doskonałym strzelcem.
Reż.: George Roy Hill
Rok produkcji: 1969
Tytuł: Casablanca
Rok 1942, Casablanca. Maroko znajduję się pod wpływem nazistowskiego Vichy. Ulice patrolują odziały policji, panuje chaos i przerażenie. Wszędzie pełno uchodźców, którzy do Casablanki przyjechali z nadzieją przedostania się do Ameryki. Obok trwającej wojny, toczy się normalne życie. Rick Blaine (Humphrey Bogart), cyniczny Amerykanin, prowadzi, cieszący się ogromnym powodzeniem, nocny lokal. W tym miejscu można choć na chwile zapomnieć. Na fortepianie gra gruby Sam, alkohol leje się strumieniami, a mężczyźni grają w karty.
Reż.: Michael Curtiz
Rok produkcji: 1942
Tytuł: Dyktator
Ten sam wzrost, identyczny wąsik. Rzeczywistość okazała się tak komiczna, że komik wszechczasów musiał ją sparodiować. Tak powstała komedia, która zaszokowała świat. Charlie Chaplin wcielił się w postać charyzmatycznego dyktatora, który ze strachu przed samym sobą kurczowo trzyma się zasłony, a gdy nikt nie patrzy uprawia taniec z globusem. Paradoksalnie komik nie potrzebował żadnej charakteryzacji by stać się lustrzanym odbiciem najbardziej totalitarnego władcy świata. W tej niezwykłej komedii pomyłek aktor wcielił się w dwie łudząco podobne do siebie postacie i nieoczekiwanie odsłonił również własną twarz...
Reż.: Charles Chaplin
Rok produkcji: 1940
Tytuł: Gorączka złota
Legendarny Włóczęga, tym razem jako samotny i cherlawy poszukiwacz złota, dołącza do krzepkich, rosłych mężczyzn i ich gorączkowej gonitwy w nieznane. Ambitny słabeusz, nieprzystosowany do życia w brutalnych warunkach musi stawić czoła północnym mrozom Alaski.
Reż.: Charles Chaplin
Rok produkcji: 1925
Tytuł: Grek Zorba
Najsławniejsze dzieło kinematografii greckiej zostało zrealizowane przez wybitnego reżysera Michaela Cacoyannisa w koprodukcji z Amerykanami, na podstawie głośnej powieści greckiego pisarza Nikosa Kazandzakisa. Akcja Greka Zorby rozgrywa się na Krecie, gdzie kręcono również zdjęcia z udziałem miejscowej ludności w roli statystów.
Reż.: Mihalis Kakogiannis
Rok produkcji: 1964
Tytuł: Hair
Claude Bukowski (John Savage), syn farmera z Oklahomy, wsiada do międzystanowego autobusu jadącego do Nowego Jorku. W ręku ściska kartę poborowego -za dwa dni ma się stawić w punkcie rekrutacyjnym i wyruszyć na wojnę do Wietnamu. Ostatnie chwile w cywilu chce przeznaczyć na poznawanie wielkiego świata, onieśmielającego i pociągającego zarazem. Czy mógł trafić lepiej niż w samo serce The Big Apple?
Reż.: Miloš Forman
Rok produkcji: 1979
Tytuł: Obywatel Kane
Obywatel Kane nie jest filmem konwencjonalnym. Zgodnie z założeniami Orsona Wellesa i moimi jest to film realistyczny. Chcieliśmy, aby widz odnosił wrażenie, że ogląda nie filmy, lecz sceny z prawdziwego życia. Wiązały się z tym skomplikowane problemy techniczne.
Reż.: Michael Curtiz
Rok produkcji: 1941
Tytuł: Pół żartem, pół serio
Jedna z najwybitniejszych komedii w historii kina. Stany Zjednoczone, 1929 r., barwne czasy prohibicji. Dwaj muzycy przypadkowo stają się świadkami gangsterskich porachunków, które weszły do historii pod nazwą „masakry w dniu Świętego Walentego". Obawiając się, że panowie w kapeluszach, z bronią w marynarce, zechcą zlikwidować także ich, przebierają się za kobiety i dołączają do żeńskiego zespołu jazzowego.
Reż.: Billy Wilder
Rok produkcji: 1959
Tytuł: Zabirskie Point
Jedyny amerykański film drogi włoskiego mistrza, zrealizowany został tuż po wielkim sukcesie „Powiększenia”, w najgorętszym okresie hipisowskiej gorączki. Film miał być swego czasu odpowiedzią na „Swobodnego jeźdźca” Dennisa Hoppera -stanowi swoistą manifestację ducha młodzieżowej rewolty, próbę zrozumienia jej przyczyn na tle problemów młodzieży w tamtym okresie. Tytuł „Zabriskie Point" reżyser zaczerpnął od nazwy miejsca w słynnej Dolinie Śmierci w Kaliforni. Scenariusz powstał na podstawie opowiadania samego reżysera, a odtwórcy głównych ról, Daria Halprin i Mark Frechette, przeżyli romans nie tylko na srebrnym ekranie. Muzykę do filmu nagrały popularne zespoły, w tym takie sławy jak Pink Floyd, The Rolling Stones, The Grateful Dead, czy The Youngbloods.
Reż.: Michelangelo Antonioni
Rok produkcji: 1970



Projekt współfinansowany przez Unię Europejską
z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
Realizator projektu:   Agencja Wydarzeń Artystycznych Pro Cinema - Kino Charlie,   ul. Piotrkowska 203/205,   90-451 Łódź,   42 636 00 92,   charlie@kinosfera.pl
  ©2018 Agencja Pro Cinema Strona główna    O projekcie    Aktualnoœci    Materiały edukacyjne    Klasyka kina    Czytelnia    Kursy    Kontakt